به عنوان دانش پژوهی در اندیشه سیاسی اعتقادم بر این است که در حوزه سیاسی همگان متاثر از زندگی و زمانه خود هستند. آنچه در گذر زمان بر ذهن انسان نقش بسته به واسطه هیچ قدرت سیاسی ای قابل ریشه کنی نیست و در رفتار و کردار انسان ها نیز بویژه اگر در معرض افکار عمومی قرار گیرند هیچ فیلمی کنه وجود انسان را لاپوشانی نمی کند و هیچ سیاستمداری تا ابد برای مردم ناشناخته باقی نمی ماند و خلاصه در جامعه اخلاقی ایران آنچه ورای خط و خطوط سیاسی و لفاظی های تریبونی و مداحی های نان آور برای مردم اهمیت دارد/عمل بر طبق اعتقاد است.همه غایت اند و نباید کسی را وسیله رسیدن خود به اهداف بالاتر قرار داد و خلاصه اینکه نباید به عهدی که با مردم بسته ای خیانت کنی.زمانه می گذرد و آینده در مورد خادمان و خائنان به حقوق ملت قضاوت خواهد کرد.مردم که در تاریخ حماسه ها آفریده و از آن درس ها آموخته اند.در آینده بیشتر خواهند خواند چون کارهای بیشتری برای انجام دادن و اهداف بزرگتری برای رسیدن وجود دارد.

چون اعتقادم بر درس گرفتن از تاریخ است نه همراه رفتن با آن/خاطراتم را موضوعی تنظیم کرده ام تا اسیر روزشمار نشوم.هنوز هم در حال بازخوانی خاطره ها هستم معتقدم هنوز هم می توان از اشتباهات درس گرفت و امیدوارم در این اثر بیش از آنکه در جست و جوی اثبات خودم باشم به یافتن حقیقت کمکی کرده باشم.چون اگر همگان قربانی حقیقت شوند با رفتن هر نسل فانی حقیقت جلای بیشتری به خود می گیرد.