کلیپ

کانال تلگرام

خاطرات سیاسی

مجموعه خاطرات سیاسی دکتر فلاحت پیشه

خاطره(9)/زمانی که ما داعیه ژاپن شدن داشتیم،آنها روی درخت زندگی می کردند/

قبل و بعد از سفر اخیرم به مالزی و اندونزی، یک جمله را از زبان دو شخص متفاوت شنیدم که از نوع خود قابل تامل بود.اول در روز عزیمت که قراری را با یکی از دوستان دانشگاهی تنظیم می کردم که وقتی متوجه شد عازم ماموریت شرق آسیا هستم،گفت:حتما درمورد پیشرفت های آنها و استفاده کشور ما از تجربیاتشان تحقیق کن.به هر حال آنها تا چند دهه پیش روی درخت زندگی می کردند.

هنگام بازگشت نیز به گونه ای جالب راننده ای که مرا از فرودگاه امام خمینی(ره) به منزل می رساند،داستان مشابهی را تعریف کرد.او با لحن صادق و صمیمی خود گفت:حدود 40 سال پیش در ایران بحث سرمایه گذاری در جزایر کشور ژاپن مطرح شده بود،که مسئولان وقت کشور مالزی از دولت ایران درخواست کردند که نگاهی به آن کشور نیز داشته باشند.اما جواب شنیدند که مردم شما هنوز بر روی درخت زندگی می کنندو...

اما در مالزی امروز حداقل به طور میانگین 70 هزار ایرانی حضور دارند و به اصطلاح توریست ها مشغول پول خرج کردن هستند.دانشگاههای این کشور به محل تحصیل و بورسیه جوانان ایرانی تبدیل شده اند و برغم اینکه ایران دارای چهارمین جاذبه توریستی دنیاست،اما توریسم ما به گرد پای مالزی نمی رسد.

البته 17 سال پیش در زمان ریاست جمهوری جناب آقای هاشمی،برخی از تئوریسین های اقتصادی دولت پیشنهاد دادند که راه توسعه مالزی را تقلید کنیم.که ممکن نشد.چراکه الگوی آنها به رهبری" ماها تیرمحمد"،الگوی "دیکتاتوری مصلح"بود و متاسفانه این الگو به رغم آثار خوب اقتصادی دارای تالی فاسد سیاسی است.من معتقدم یکی از دلایل رای نیاوردن آقای هاشمی در دوره نهم انتخابات ریاست جمهوری،اشتباه کسانی بود که هشت سال پیش از آن پیشنهاد دادند که قانون اساسی به خاطر تداوم ریاست جمهوری ایشان تغییر کند.پیشنهادی که حتی با تاریخ رفتارهای سیاسی ایشان همخوان نبود.زیرا او را در عرصه سیاسی کسی می شناسند که همواره سعی کرده است خود را در معرض رای مردم قرار دهد.

البته همزمان با حضور ما در مالزی تظاهرات سیاسی پیش انتخاباتی در این کشور فضایی ملتهب را به وجود آورده بود.و اصولا تبعات دیکتاتوری اقتصادی هنوز مانع شکل گیری فضای سیاسی بدون تنش در این کشور شده است.

اعتقاد بنده در طول دوران مسئولیتم بر این بوده است که ما باید سامان اقتصادی کشور و نیازهای معیشتی مردم را از دل دعواهای سیاسی خارج کنیم.اگر همچون خیلی از کشورهای جهان اول و دوم امروز اقتصاد را خرج سیاست نمی کردیم،الان در جایگاهی بهتری از اقتصاد و توسعه ی دنیا قرار داشتیم.به عنوان نمونه بعد از جنگ دولت اقای هاشمی به سمت خصوصی سازی در اقتصاد پیش رفت،دولت اقای خاتمی اولویت را به توسعه سیاسی داد و دولت اقای احمدی نژاد نیز میل به رفاه و عدالت توزیعی دارد.اگر اقتصاد ارشادی بعد از انقلاب تا جنگ را نیز در نظر بگیریم،می توان گفت که ما چهار الگوی توسعه سیاسی و اقتصادی مرسوم در قاره های مختلف دنیا را در یک کشور خودمان اجرا کرده ایم که از نوع خودش بی سابقه است.اینهمه تغییر سیاسی در الگوهای اقتصاد و توسعه چه هزینه های گزافی را به این وطن تحمیل کرده است؟

خوشبختانه در طول دو دهه اخیر،حساسیت بیشتر به اجرای احکام و اهداف چشم انداز 20 ساله،قوانین برنامه و بودجه و خاصه اصلاح اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی ،باعث امیدواری شده است،اگر میل به قدرت دولت ها به سامان برنامه ای اداره دولت لطمه نزند.

اختلافات مجلس و دولت زمانی حالت برگشت ناپذیر به خود گرفت که احساس شد میل به دیکتاتوری مصلح دوباره در حال پدیدار شدن است.یعنی قرار بود ما دوباره از این همه الگوهای مثبت شرق آسیا و کشورهایی همچون مالزی، نوع منفی آن را برگزینیم.حمله آقای احمدی نژاد به اصل" در راس امور بودن مجلس"نه غرور ما نمایندگان،بلکه قانون اساسی را در معرض تهدید قرار داد.

در این سفر بعد از شرکت در نشست کاری بین المجالس،از موزه پارلمان اندونزی نیز بازدید کردیم،افتخار آنها این بود که در سال 1947 میلادی استقلال یافته اند.یعنی 63 سال پیش.ولی در ایران یعنی کشوری که تمدن ده هزار ساله دارد،یک سوم تاریخ تحولات دنیا به نام ایرانیان مزین است،هیچگاه مستعمره نبوده است و به ویژه آنکه مجلس آن به تازگی تولد یکصد سالگی خود را جشن گرفته است.در حالیکه عراق،مصر و افغانستان جدید برای الگوگیری از قانون اساسی ایران به کشور ما هیات اعزام می کنند،ما حق نداریم برای تقویت یا تمدید چند روزه صندلی خود قداست قانون اساسی را بشکنیم.

به هر حال این سفر باعث شد که نقاط ضعف وقوت خود را بار دیگر در آئینه ای نزدیک ببینیم.البته بعد از پیشنهاداتی که برای اصلاح اساسنامه اتحادیه بین المجالس دنیا داده بودم ،به دعوت و با هزینه پارلمان اندونزی برای دفاع از پیشنهادات و شرکت در گروه کاری آسیا-پاسیفیک دعوت شده بودم . اما با توجه به د رپیش بودن کنفرانس حمایت از فلسطین در تهران قرار شد پیام اقای لاریجانی را نیز به روسای مجالس ملی و سنا و سران احزاب دو کشور مالزی و اندونزی برسانم.به ویژه اینکه آقای مهاتیر محمد نیز از دعوت شدگان بود.و نکته جالب اینکه همه مقاماتی که طرف دیدار و مذاکره من بودند،از عظمت و بزرگی ایران سخن می گفتند.هر چند که نمی توانستند ترس از آمریکا و تحریم ایران را نیز پنهان کنند.واقعیتی که د رآینده در مورد آن سخن خواهم گفت.

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

مدیر وبلاگ : سجاد حسینی

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :