کلیپ

کانال تلگرام

خاطرات سیاسی
 

خاطرات سیاسی دکتر فلاحت پیشه

خاطره(24)/انگلیسِ آینده خطرناكتر از بریتانیای گذشته

"سرمقاله امروز روزنامه رسالت به قلم دکتر فلاحت پیشه"

بهار امسال در اجلاس جهانی بین المجالس "پاناما" هیئت ایرانی كه با تصویب ماده اضطراری اصلی خود در اجلاس با عنوان دفاع از حركت‌های آزادیخواهی خاورمیانه و شمال آفریقا به دستاوردی بی‌سابقه دست یافته بود، پیام هیئت انگلیسی را دریافت كرد كه رئیس آن هیئت خواستار ملاقات و مذاكره با طرف ایرانی خود شده بود. برخی از دوستان هیئت ایرانی خواستار عدم مذاكره بودند و استدلال آنها این بود كه آقای "مایك گیبس" كه نماینده ودیپلماتی كهنه‌كار است می‌خواهد همان ادعاهای گذشته را در ملاقاتی جنجالی مطرح كرده و از آن بهره‌برداری نماید.
با این استدلال كه شواهد و مصادیق حق خواهی ما از انگلیسی‌ها بیشتر است، مذاكره را پذیرفتم و بلافاصله پس از معرفی نمایندگان و هیئت همراه آقای گیبس را با این سئوال غافلگیر كردم كه: "در عجبم كه چرا دولت انگلیس سفیر خود در تهران را جهت محاكمه به لندن فرا نخواند. چون او به جای آنكه طبق كنوانسیون‌های بین‌المللی و مقتضیات روابط دو جانبه، سفیر دوستی باشد، دشمنی ایجاد كرد و ایرانی‌ها را به یاد تاریخ خصومت‌های بریتانیا در كشورشان انداخت و ..." در این دیدار به حدی مطالبات بر حق مردم ایران و ناجوانمردی‌های انگلیسی‌ها از استعمار تا 28 مرداد، انقلاب، جنگ و تحریم و مداخله را مطرح كردیم كه طرف انگلیسی با گفتن این نكته كه امیدوار است در زمان دیگری فضا برای مذاكره فراهم آید، ملاقات را پایان داد.
در طول یك سالی كه موضوع قطع یا كاهش رابطه با لندن در مجلس شورای اسلامی مطرح شده، بنده ازجمله كسانی بوده‌ام كه خواستار برخورد توام با دقت و مصلحت با این موضوع بوده‌ام چون اعتقادم بر این است كه براساس آن تجربه تاریخی و بویژه با توجه به عملكرد سه سال اخیر، عملا دست و پای انگلیسی‌ها در حوزه‌های حضور و نفوذ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در ایران بسته شده و آنها همواره به دنبال فرصتی بودند كه همچون خروج‌های گذشته خود از ایران قطع رابطه پر هزینه‌ای را به كشورمان تحمیل كنند.هدف نزدیك انگلیسی‌ها باز كردن پرونده تازه‌ای علیه جمهوری اسلامی ایران، ذیل ماده 41 فصل هفتم منشور ملل متحد است. این ماده كه قطعنامه‌های تحریمی ذیل آن صادر می‌شود، دارای بندهای پانزده‌گانه‌ای است كه یكی از بندهای آن تحریم دیپلماتیك است. انگلیسی‌ها حتی زمانی كه احساس كردند در رابطه دیپلماتیك با ایران محدود شده‌اند و عملا سطح روابط آنها با ایران در حد سفارت نیست، باز هم بر حفظ "سفیر" خود تاكید كردند و روابط را به سطح "كاردار" یعنی سطح مورد علاقه ایرانی‌ها كاهش ندادند. در واقع آنها مترصد فرصتی بودند كه دیگران را نیز با خود همراه كنند و به عبارتی هم برای ایران بحران‌سازی تازه‌‌ای را شروع كنند و هم دوستان اروپایی و حتی اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد را وارد بازی تازه‌ای نمایند كه در عمل به ضرر آنها تمام می‌شود.
در گذشته هم همین سیاست در دستور كار آنها قرار داشت. آنها هنگامی كه می‌بایست از نفت ایران چشم‌پوشی می‌كردند، كودتایی را به ملت ایران تحمیل كردند و زمانی كه قرار بود جای خود را در منطقه به استعمار تازه‌ای به اسم ایالات متحده آمریكا بدهند، بحرین را از ایران جدا كردند و حداقل در 58 نقطه مرزی و ارضی منطقه تخم نفاق و درگیری و اختلاف را بر جای گذاشتند.
به هر حال برای انگلیسی‌ها دل كندن از ایران و خلیج‌فارس همواره ناراحت‌كننده بوده است. موجودیت و عنوان صندوق ذخیره در دنیای امروز، در هنگام غارت ثروت‌های نفتی ایرانیان شكل گرفت. انگلیسی‌ها اولین تاراج‌كنندگان نفت خاورمیانه بودند كه نفت ایران را برداشت می‌كردند و كمتر از ده درصد قیمت آن را به شاهان ایرانی می‌دادند و باقیمانده را در صندوق ذخیره ارزی خود، انباشت می‌كردند. راه نوین توسعه اقتصادی انگلیس از پول نفت ایرانیان شكل گرفت. از زمان ملی‌شدن صنعت نفت تاكنون برخورد انگلیسی‌ها با مردم ایران یك برخورد انتقامی است. ضمن آنكه آنها اكنون به دنبال راهی برای سهم‌خواهی‌های تازه در خلیج‌فارس هستند.
ایرانی‌ها هیچ‌گاه فریب شعارها و سیاست‌های به اصطلاح دموكراسی‌سازی و حقوق بشری انگلیسی‌ها را نخواهند خورد. در اوج حملات نظامی آمریكا به منطقه و بعد از فروپاشی حكومت صدام در عراق، انگلیس تنها كشور دنیا بود كه نقشه تجزیه كشورهای بزرگ اسلامی،‌از جمله ایران را مطرح كرد .
آنها در این راه حتی با اشغالگران آمریكایی نیز اختلاف پیدا كردند. در نقشه‌ای كه در پایگاه اطلاع‌رسانی و خبری "بی. بی. سی" هم قابل رویت بود، ایران به ده كشور، عراق به سه كشور و كشورهای دیگر همچون عربستان، افغانستان و پاكستان نیز به گونه‌ها و تعداد متفاوت تقسیم شده‌اند. براساس این نقشه بود كه نیروهای انگلیسی هنگام اشغال عراق در بصره و جنوب این كشور مستقر شدند، یعنی جایی كه منبع ذخایر نفت عراق به شمار می‌آید و در نقشه تقسیم شده ایران نیز انگلیسی‌ها به دنبال بازگشت به سیطره نفتی هستند.
و آنچه اكنون انگلیسی‌ها در صدد باوراندن آن به دوستان غربی خود و بویژه آمریكایی‌ها هستند این است كه خاورمیانه "موزائیك" بهتر از خاورمیانه امروز قابل مدیریت است، چون در نقشه آنها كشورهای بزرگ و داعیه‌دار، تجزیه شده‌اند و علاوه بر اینكه دیگر نمی‌توانند داعیه مقاومت داشته باشند هر قسمت از خاك تجزیه شده به خط گسل‌ تازه‌ای تبدیل می‌شود و جنگ و ناامنی را در دنیای اسلام تا آینده مورد نیاز غرب نهادینه می‌كند.
به هرحال طبق تجربه تاریخی، تاكنون سیاست مداخله غرب در هیچ كشوری از دنیای اسلام برای مسلمانان امنیت، آرامش و توسعه به دنبال نداشته است. لذا با توجه به نقشه‌های راهبردی قدرت‌ها، انگلیس آینده از بریتانیای گذشته خطرناك‌تر است.
آنها این نیات خطرناك را در پشت شعارهای عامه پسند پنهان كرده‌اند،‌ولی ایرانی‌ها از تجربه و ادله لازم برای تردید به اهداف آن قدرت برخوردارند. آنها در دوران استعمار، ایران را هم چپاول كردند و هم ویران؛ زمانی كه ایرانی‌ها بیدار شدند تا مانع چپاول ثروت خود بشوند، گرفتار كودتای آمریكایی - انگلیسی شدند و بعد از انقلاب به جرم خارج شدن از درون قلمرو استراتژیك غرب همه نوع ناجوانمردی از تحریم تا كودتا و تجهیز دشمن خون‌آشام خود به اسلحه و حمایت بین‌المللی را تحمل نمودند. هم اینك نام شركت‌های انگلیسی و آمریكایی در صدر شركت‌هایی است كه صدام را به تجهیزات جنگی ممنوعه مجهز كرده‌اند. دست انگلیسی‌ها به خون جوانان ایرانی از تنگستان تا "مرصاد" آلوده است.
بعد از جنگ، با شروع بازسازی، آنها ایران را تحریم اقتصادی، صنعتی و فناوری كردند تا كشور از مولفه‌های رشد و توسعه اقتصادی عقب بماند. و هرگاه در ایران به دلیل رقابت‌های سیاسی، اختلافی پیش می‌آ‌ید، انگلیسی‌ها از آن به عنوان عاملی برای نهادینه كردن خشونت و بی‌ثباتی استفاده می‌كنند.
البته با همه این خباثت‌ها، باید به گونه‌ای عمل كرد كه مجبور به بازی در زمین انگلیسی‌ها نشویم. كارناوال پنج‌شنبه سفرای اروپایی در بازدید از سفارت و باغ قلهك از جمله كارنامه‌های سهل‌انگاری وزارت امور خارجه بود. طبق كنوانسیون‌های بین‌المللی سفرا در خارج از سفارتخانه باید رفتار و حضور و بروزشان تابع مدیریت كشور میزبان باشد. دو هدف این اقدام عبارت بودند از اول: ایجاد یك فضای روانی علیه جمهوری اسلامی ایران و دوم سند سازی برای تحریم دیپلماتیك ایران ابتدا در اتحادیه اروپایی و سپس در قالب قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد.
ایران از تحریم استقبال نكرده ولی در عمل از هر امكانی برای مقابله با سیاست‌های تحریمی استفاده كرده است. كشور ما سه سال پیش از ارتباط بانكی حوزه دلار و دو سال پیش از حوزه یورو خارج شده است. به گونه‌ای غم‌انگیز حتی بیماران سرطانی ایران كه برای مداوا به اروپا می‌روند برای گرفتن پول از بانك‌های آن قلمرو با مانع مواجه‌اند. آنها نیز تحریمند وگرنه اقلامی همچون اسلحه امروزه در ایران ساختنی است نه خریدنی. ما در اوج جنایات صدام نیز با تحریم فروش تسلیحاتی غرب مواجه بودیم.
با توجه به شاخص‌های رفتار سیاسی و دیپلماتیك، می‌بایست اقدامات پیشگیرانه بیشتری در قبال اماكنی همچون سفارت انگلستان در تهران صورت می‌گرفت تا بهانه‌ای دست دشمنان دیروز، امروز و آینده ما داده نشود ولی این مصلحت‌بینی به معنای توان سیاستمداران در كنترل خشم عمومی مردم نیست. انگلیس آینده با مجموعه خصومت‌هایش جایی را برای نزاكت دیپلماتیك نگذاشته است.

دكتر حشمت‌الله فلاحت پیشه -falahatpisheh@parlira.ir

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

مدیر وبلاگ : سجاد حسینی

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :