یکشنبه 9 شهریور 1393

خاطرات سیاسی دکتر فلاحت پیشه(30)

   نوشته شده توسط: علی فلاحت پیشه،سجادحسینی    نوع مطلب :خاطرات سیاسی ،

من نماینده نیستم!

- این هفته مجبور شدم برای اصلاح خبر یک روزنامه نگار در مورد خودم با ایشان تماس بگیرم.بنده ی خدا هنگام درج مصاحبه اش با این حقیر از عنوان "نماینده ی اسلام آباد غرب و دالاهو" استفاده کرده بود.در حالیکه سومین سالی است که دیگر بنده افتخار خدمت به این دیار و حضور در مجلس را از دست داده ام.البته این جبران خطای خبرنگاران ، بخشی از برنامه ی هفتگی من به شمار می آید.قبل از آن نیز در اوج جنجال خبری استیضاح وزیر علوم ،خبرنگار یکی از پایگاههای خبری مهم کشور با من تماس گرفت و پرسید:" آقای فلاحت پیشه فردا در لحظه ی استیضاح چکار می کنید؟"

-برغم پایان ماموریت هشت ساله ام در مجلس شورای اسلامی،به طور میانگین روزانه چهار مصاحبه و مقاله در رسانه های ملی درج می کنم.و در عرصه ی دانشگاهی نیز علاوه بر نگارش رو به پایان دو کتاب،دو مقاله ی"آی.اس.آی"،پنج مقاله ی "آی .اس.سی"،پنج مقاله ی"اینترنشنال" و حدود 15 مقاله ی علمی پژوهشی و همایشی ،افتخار راهنمایی،مشاوره و داوری دهها پایان نامه ی دکتری و کارشناسی ارشد را داشته ام.خدا کمک کرد که جبر" سیاستمداران" ، طعنه ی " کوته بینان"و بی مهری"فرصت طلبان" مرا از پای در نیاورد.بار علمی را جایگزین کینه های سیاسی کردم و کار فکری را به جنگ افسردگی سیاسی فرستادم.و خدایا شکر اکنون نه بازنده ام نه افسرده . و در دنیای بی کینه ی خود،هوس بازگشت قدرت را به سخره گرفته ام.

-به یاد دارم در صبح برفی بعد از انتخابات،وقتی شنیدم عده ای به تحریک جوانان طرفدارم پرداخته و خواستار حرکت آنها به سمت فرمانداری اسلام آباد شده بودند،از خشم برآشفتم.گفتم حتی اگر یک نفر به سمت فرمانداری برود و اعتراضی کند،رسما از انتخابات کناره گیری خواهم کرد.روی گریان همه را بوسیدم و عازم تهران شدم.در آن شب سرد نامه ی اعتراضیه ی خود را خطاب به شورای نگهبان نوشتم تا فردا تحویل دهم.اما برای غلبه بر بی خوابی زجرآورم ،بلافاصله سراغ کتابخانه ام رفتم.

-همان لحظه یاد خاطره ای از همشهری شیرین زبانم داش "سیروس عسکری" هم افتادم که به گونه ای متفاوت با من خداحافظی کرده بود.بعد از باخت،او با لحنی بغض آلود گفت:" گیانگه ی دکتر خودتو ناراحت نکن! دو وانت بار کتاب داری ،همون ها را بفروشی تا آخر عمر بسته".

-در گذر سخت زمان فهمیدم که همچون ایام پیش از نمایندگی مجلس،می توان بدون صندلی سبز هم سخن گفت.یک سال بعد در فضای پیشا انتخاباتی ریاست جمهوری ، خدمت جناب دکتر روحانی بودیم.بگذرد که در آن جلسه به ایشان عرض کردم که من از" دوجانبه گری سیاسی "متنفرم و لذا طبق عهدی که با دکتر قالیباف بسته ام ، نمی توانم دعوت به همکاری کاندیدایی دیگر را بپذیرم،اما ایشان بزرگوارانه موضوعی را در مورد بنده مطرح کردند که باب هوای این خاطره است:" حضور و تحلیل های آقای فلاحت پیشه بعد از انتخابات مجلس حتی از گذشته مجلسی ایشان نیز نافذ تر بوده است".

-نمی دانم در آینده چه پیش خواهد آمد.ولی خدا می داند اگر همین فردا آخرین روز مهلت ثبت نام نمایندگی مجلس دهم باشد،بنده ثبت نام نخواهم کرد.لذا حداقل حق دارم مواضع چند سال اخیرم را از هرگونه شائبه ی انتخاباتی پاک بدانم. به گواه اسناد مجلس،بنده از پر جنب و جوش ترین نمایندگان تاریخ قوه ی مقننه کشورم بوده ام.در تمام حوزه های مسئولیتم به ویژه در عرصه ی سیاست خارجی اجازه ی افراط و تفریط را به کسی نمی دادم.

-ادعاها یی همچون "تحریم" بهانه است.در دو دوره ی هفتم و هشتم مجلس پنج قطعنامه ی تحریم علیه ایران صادر شد و ما آن همه کار کردیم ولی  از ابتدای مجلس نهم حتی یک قطعنامه ی تحریمی تازه صادر نشده است."

-به یاد دارم که چند روز بعد از انتخابات منتهی به شکست خودم،در تماسی تلفنی ضمن تبریک به جریان رقیب اعلام کردم که برای هر گونه همکاری آماده ام و از جمله گفتم که سه کارخانه ی جدید آورده ام که می تواند در صورت استقرار، بیش از شش هزار شغل ایجاد نماید.این در حالی بود که رقم بیکاران آن موقع اسلام آباد غرب حدود 3600 نفر بود.برخورد نخوت آمیزی با من شد و حتی برادری گفته بود:" خانه آباد برای خودش کارخانه می آورد می خواهد ما حمالی اش را بکنیم".

-گوینده ی این جمله ی اخیر و فلان شخص به اصطلاح با دین و ایمان شهر که اکنون اسلام آباد را با همه بدبختی هایش رها کرده و برای فلاکت مردمان دیاری دیگر برنامه می ریزد،بعد از چند ماه بعد از نوش کردن ناهاری مفصل در کارخانه کاشی کاژه ، به مدیر میزبانشان می گویند:" تا حالا فکر می کردیم اینجا مال فلاحت پیشه است که به شما سر نزدیم"!

http://www.over.lxb.ir/upload/over/image/%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%87%20%D9%85%D8%B7%D9%84%D8%A8.png


ادامه مطلب

برچسب ها: نماینده ، دکترفلاحت پیشه ، اسلام آبادغرب ودالاهو ، دکترروحانی ، دکترقالیباف ، کتابخانه ،

راهبرد موثر در عرصه دیپلماسی چیست؟

دكتر قالیباف روز گذشته در مراسم یادبود 16 آذر به دو محور اساسی در عرصه سیاست خارجی كشور اشاره كردند. مسئله تخاصم جاهلانه و سازش منفعلانه. تفسیر این گفته بر اساس نوعی حضور هوشیارانه در عرصه سیاست خارجی است. اگر تخاصم جاهلانه صورت بگیرد به این معنی است كه عده‌ای می‌خواهند كشور را به سمت تقابل پیش ببرند كه این تقابل ما را وارد یك میدان مین می‌كند، چون دنیای امروزدنیایی مملو از میدان مین است. لذا به‌گونه‌ای باید عمل كرد كه ما در كشور نوعی خود هدف‌سازی یا خود تهدید نمایی را انجام ندهیم؛ مانند كاری كه در گذشته صورت گرفت و برخی از افرد كشور را به هدف تبدیل كردند؛ حتی كشور را بدون اینكه تهدیدی برای دنیا باشد به عنوان تهدید مطرح كردند. این موضوع نیازمند یك شناخت علمی، دقیق و راهبردی است. اعتقاد من بر این است كه در آمریكا كلیت راهبرد منافع محور این قدرت براساس سه گونه منافع شكل گرفته كه این موضوع برای امنیت ملی آمریكا در قرن بیست و یكم مورد تاكید قرار گرفته است. اول تهدیدهایی است كه برای منافع مبتنی بر بقای آن تعریف شده است. هیچ وقت ایران بقای آمریكا را تهدید نكرده و وارد فضای جنگ با آن نشده است. دوم منافع حیاتی است. یعنی اینكه یك كشوری تهدیدكننده منافع آمریكا در حوزه انرژی باشد و سوم منافع مهم كه این موضوع در حوزه‌های شعاری در حقوق بشر، دموكراسی و نظام‌های اقتصادی و سیاسی كه آمریكایی‌ها خود را به‌عنوان ژاندارم مطرح می‌كنند. تخاصم جاهلانه زمانی صورت می‌گیرد كه كشور را در زمانی كه تهدیدی برای دنیا نیست تهدید نشان دهیم؛ یعنی در شرایطی كه ما به‌عنوان كشوری كه نباید هدف تهاجمات خارجی قرار بدهیم خود را در سیبل این تهدیدها قرار بدهیم. قسمت دوم، بحث سازش منفعلانه است كه اساس آن بر نوعی حضور غیرفعال است كه مسئولان كشور نمی‌توانند مدیریت تحولات جهانی را در اختیار بگیرند و سیاست و بازی را نه به صورت برد - برد پیش ببرند. دنیای امروز دنیایی است كه براساس منافع باز تفكیك شده قدرت‌ها شكل می‌گیرد. اگر یك درك صحیح از منافع و امكانات داخلی كشور داشته باشیم و همان را به‌عنوان یك پشتوانه به‌كار بگیریم می‌توانیم حضور فعال در عرصه بین‌المللی داشته باشیم. این دو موضوع یك راهبرد تنگاتنگ با هم دارند و محوریت آن با موضوع وحدت در حوزه سیاست خارجی است و نوعی نگاه علمی و منطقی است و آن چیزی كه برگ برنده كشور است كه نباید به آن پشت شود حضور مردم و مقاومت آنهاست و مقاومت‌هایی است كه در دوره‌های مختلف شكل گرفته است و امروز اوج آن در حوزه فن‌آوری هسته‌ای و رسیدن به عمق استراتژیك است. یكی از اشتباهاتی كه همیشه در سیاست خارجی ما مطرح بوده است این بود كه مشكلات داخلی را به زمینه‌های خارجی ربط داده‌ایم كه این راهكاری اشتباه است. در دنیایی كه اكثر كشورها دشمنی با ایران را دنبال می‌كنند ما چاره‌ای جز محور قرار دادن توانایی‌ها و همگرایی در داخل برای پیشبرد اهداف در عرصه سیاست خارجی نداریم. ولی در عین حال اگر در خارج گشایشی صورت گرفت به آن گشایش به‌عنوان فرصت‌های تازه و بنیادی نگاه كنیم.


برچسب ها: دکترقالیباف ، دیپلماسی ، فلاحت پیشه ، آمریکا ،

دنبالک ها: روزنامه تهران امروز ،





2


1



3
















برچسب ها: دکترقالیباف ، دکترفلاحت پیشه ، سخنرانی ، اسلام آبادغرب ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات